Skip to main content
AI Act Service Desk

AI Act Explorer

Motywy
ROZDZIAŁ I: PRZEPISY OGÓLNE
ROZDZIAŁ II: ZAKAZANE PRAKTYKI
ROZDZIAŁ III: SYSTEMY AI WYSOKIEGO RYZYKA

SEKCJA 1: Klasyfikacja systemów AI jako systemów AI wysokiego ryzyka

SEKCJA 2: Wymogi dotyczące systemów AI wysokiego ryzyka

SEKCJA 3: Obowiązki dostawców i podmiotów stosujących systemy AI wysokiego ryzyka oraz innych osób

SEKCJA 4: Organy notyfikujące i jednostki notyfikowane

SEKCJA 5: Normy, ocena zgodności, certyfikaty, rejestracja

ROZDZIAŁ IV: OBOWIĄZKI W ZAKRESIE PRZEJRZYSTOŚCI DLA DOSTAWCÓW I PODMIOTÓW STOSUJĄCYCH NIEKTÓRE SYSTEMY AI
ROZDZIAŁ V: MODELE AI OGÓLNEGO PRZEZNACZENIA
ROZDZIAŁ VI: ŚRODKI WSPIERAJĄCE INNOWACYJNOŚĆ
ROZDZIAŁ VII: ZARZĄDZANIE
ROZDZIAŁ VIII: BAZA DANYCH UE DLA SYSTEMÓW AI WYSOKIEGO RYZYKA
ROZDZIAŁ IX: MONITOROWANIE PO WPROWADZENIU DO OBROTU, WYMIANA INFORMACJI ORAZ NADZÓR RYNKU

SEKCJA 1: Monitorowanie po wprowadzeniu do obrotu

SEKCJA 2: Wymiana informacji na temat poważnych incydentów

SEKCJA 3: Egzekwowanie

SEKCJA 4: Środki ochrony prawnej

SEKCJA 5: Nadzór, postępowania, egzekwowanie i monitorowanie w odniesieniu do dostawców modeli AI ogólnego przeznaczenia

ROZDZIAŁ X: KODEKSY POSTĘPOWANIA I WYTYCZNE
ROZDZIAŁ XI: PRZEKAZANIE UPRAWNIEŃ I PROCEDURA KOMITETOWA
ROZDZIAŁ XII: KARY
ROZDZIAŁ XIII: PRZEPISY KOŃCOWE
Załączniki

Informacje o tekście 

Wyświetlany tutaj tekst opiera się na wersji skonsolidowanej aktu w sprawie sztucznej inteligencji dostępnej w EUR-Lex według stanu na 27 lipca 2026 r.. Oznaczenia „NOWY” i „ZMIENIONY”, tam gdzie występują, wskazują fragmenty zawierające uzupełnienia lub zmiany wprowadzone do pierwotnego aktu w sprawie sztucznej inteligencji przez akt zbiorczy prawa cyfrowego dotyczący AI. Więcej informacji można znaleźć w sekcji najczęściej zadawanych pytań „Digital Omnibus”. 

  • ROZDZIAŁ XII: KARY

Artykuł 99: Kary

ZMIENIONY

1.   Zgodnie z zasadami i warunkami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar i innych środków egzekwowania prawa, które mogą również obejmować administracyjne kary pieniężne, ostrzeżenia i środki niepieniężne, mających zastosowanie w przypadku wszelkich naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia przez operatorów i podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich właściwego i skutecznego wykonywania, z uwzględnieniem wytycznych wydanych przez Komisję zgodnie z art. 96. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Nakładając kary, państwa członkowskie uwzględniają interesy MŚP, w tym przedsiębiorstw typu start-up, i małych spółek o średniej kapitalizacji oraz ich sytuację ekonomiczną.

2.   Państwa członkowskie niezwłocznie, nie później jednak niż do dnia rozpoczęcia stosowania, powiadamiają Komisję o przepisach dotyczących kar i innych środków egzekwowania prawa, o których mowa w ust. 1, jak również o ich wszelkich późniejszych zmianach.

3.   Nieprzestrzeganie zakazu praktyk w zakresie AI, o których mowa w art. 5, podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości do 35 000 000 EUR lub – jeżeli sprawcą naruszenia jest przedsiębiorstwo – w wysokości do 7 % jego całkowitego rocznego światowego obrotu z poprzedniego roku obrotowego, w zależności od tego, która z tych kwot jest wyższa.

4.   Nieprzestrzeganie któregokolwiek z przepisów dotyczących operatorów lub jednostek notyfikowanych, innych niż przepisy ustanowione w art. 5, podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości do 15 000 000 EUR lub – jeżeli sprawcą naruszenia jest przedsiębiorstwo – w wysokości do 3 % jego całkowitego rocznego światowego obrotu z poprzedniego roku obrotowego, w zależności od tego, która z tych kwot jest wyższa:

a)   obowiązki dostawców zgodnie z art. 16;

b)   obowiązki upoważnionych przedstawicieli zgodnie z art. 22;

c)   obowiązki importerów zgodnie z art. 23;

d)   obowiązki dystrybutorów zgodnie z art. 24;

NOWY

da)   obowiązki dostawców i operatorów na podstawie art. 25 ust. 2 i 4;

e)   obowiązki podmiotów stosujących zgodnie z art. 26;

f)   wymogi i obowiązki jednostek notyfikowanych zgodnie z art. 31, art. 33 ust. 1, 3 i 4 lub art. 34;

g)   obowiązki dostawców i podmiotów stosujących w zakresie przejrzystości zgodnie z art. 50.

5.   Dostarczanie nieprawidłowych, niekompletnych lub wprowadzających w błąd informacji jednostkom notyfikowanym lub właściwym organom krajowym w odpowiedzi na ich wniosek podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości do 7 500 000 EUR lub – jeżeli sprawcą naruszenia jest przedsiębiorstwo – w wysokości do 1 % jego całkowitego rocznego światowego obrotu z poprzedniego roku obrotowego, w zależności od tego, która z tych kwot jest wyższa.

6.   W przypadku MŚP, w tym przedsiębiorstw typu start-up, wysokość kary pieniężnej, o której mowa w niniejszym artykule, nie przekracza wartości procentowej lub kwoty, o których mowa w ust. 3, 4 i 5, w zależności od tego, która z tych kwot jest niższa.

NOWY

6a.   W przypadku małych spółek o średniej kapitalizacji każda kara pieniężna, o której mowa w ust. 4 i 5, nie przekracza wartości procentowych lub kwoty, o której mowa w tych ustępach, w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa.

7.   Przy podejmowaniu decyzji o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej, oraz przy ustalaniu jej wysokości w każdej indywidualnej sprawie, uwzględnia się wszystkie istotne okoliczności danej sytuacji w każdym indywidualnym przypadku i zwraca się w stosownych przypadkach uwagę na:

a)   charakter, wagę i czas trwania naruszenia oraz jego konsekwencji, przy uwzględnieniu przeznaczenia systemu AI, a także, w stosownych przypadkach, liczby poszkodowanych osób oraz rozmiaru poniesionej przez nie szkody;

b)   to, czy inne organy nadzoru rynku nałożyły już na tego samego operatora administracyjne kary pieniężne za to samo naruszenie;

c)   to, czy inne organy nałożyły już administracyjne kary pieniężne na tego samego operatora za naruszenia innych przepisów prawa Unii lub prawa krajowego, w przypadku gdy takie naruszenia wynikają z tego samego działania lub zaniechania stanowiącego odpowiednie naruszenie niniejszego rozporządzenia;

d)   wielkość operatora dopuszczającego się naruszenia, jego roczny obrót i udział w rynku;

e)   wszelkie inne obciążające lub łagodzące czynniki mające zastosowanie do okoliczności sprawy, takie jak powiązane bezpośrednio lub pośrednio z danym naruszeniem osiągnięte korzyści finansowe lub uniknięte straty;

f)   stopień współpracy z właściwymi organami krajowymi w celu usunięcia naruszenia oraz złagodzenia jego ewentualnych niepożądanych skutków;

g)   stopień odpowiedzialności operatora, z uwzględnieniem wdrożonych przez niego środków technicznych i organizacyjnych;

h)   sposób, w jaki właściwe organy krajowe dowiedziały się o naruszeniu, w szczególności, czy i w jakim zakresie operator zgłosił naruszenie;

i)   umyślny lub wynikający z zaniedbania charakter naruszenia;

j)   wszelkie działania podjęte przez operatora w celu złagodzenia szkody poniesionej przez poszkodowane osoby.

8.   Każde państwo członkowskie ustanawia przepisy dotyczące określenia, w jakim zakresie na organy i podmioty publiczne ustanowione w tym państwie członkowskim można nakładać administracyjne kary pieniężne.

9.   W zależności od systemu prawnego państw członkowskich przepisy dotyczące administracyjnych kar pieniężnych można stosować w taki sposób, że kary w tych państwach członkowskich są nakładane, stosownie do przypadku, przez właściwe sądy krajowe lub inne odpowiednie organy. Stosowanie takich przepisów w tych państwach członkowskich ma skutek równoważny.

10.   Wykonywanie uprawnień na podstawie niniejszego artykułu podlega odpowiednim zabezpieczeniom proceduralnym zgodnie z prawem Unii i prawem krajowym, obejmującym prawo do skutecznych środka zaskarżenia i rzetelnego postępowania sądowego.

11.   Państwa członkowskie co roku składają Komisji sprawozdanie dotyczące administracyjnych kar pieniężnych, które nałożyły w danym roku zgodnie z niniejszym artykułem, oraz dotyczące wszelkich powiązanych sporów lub postępowań sądowych.

Odpowiednie motywy