Artykuł 37: Kwestionowanie kompetencji jednostek notyfikowanych
Komisja może badać kompetencje i zgodność jednostek notyfikowanych z wymogami określonymi w art. 31. Na wniosek Komisji organy notyfikujące muszą przekazać jej odpowiednie informacje. Komisja będzie traktować informacje wrażliwe jako poufne. W przypadku stwierdzenia niezgodności jednostki notyfikowanej Komisja poinformuje notyfikujące państwo członkowskie o konieczności podjęcia środków naprawczych, w tym zawieszenia lub wycofania notyfikacji. Jeżeli państwo członkowskie nie podejmie działań, Komisja może bezpośrednio zawiesić, ograniczyć lub cofnąć wyznaczenie jednostki notyfikowanej w drodze aktu wykonawczego.
Podsumowania mają służyć jako pomocne wyjaśnienia, ale nie są prawnie wiążące.
1. W razie konieczności Komisja przeprowadza postępowanie wyjaśniające dotyczące wszystkich przypadków, w których ma podstawy, by wątpić w kompetencje jednostki notyfikowanej lub w ciągłość spełniania przez jednostkę notyfikowaną wymogów ustanowionych w art. 31 oraz wypełnianie mających zastosowanie obowiązków.
2. Organ notyfikujący przekazuje Komisji, na wniosek, wszystkie istotne informacje dotyczące notyfikacji lub utrzymania kompetencji przez daną jednostkę notyfikowaną.
3. Komisja zapewnia zgodnie z art. 78 poufność wszystkich informacji wrażliwych uzyskanych w toku postępowań wyjaśniających prowadzonych zgodnie z niniejszym artykułem.
4. W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że jednostka notyfikowana nie spełnia wymogów notyfikacji lub przestała je spełniać, informuje o tym notyfikujące państwo członkowskie i zwraca się do niego o podjęcie koniecznych środków naprawczych, włącznie z zawieszeniem lub cofnięciem notyfikacji, jeżeli zachodzi taka potrzeba. W przypadku niepodjęcia przez państwo członkowskie koniecznych środków naprawczych Komisja może w drodze aktu wykonawczego zawiesić, ograniczyć lub cofnąć wyznaczenie. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 98 ust. 2.